Dokuz maddeyi üç işleve ayırmanın pratik faydası, sistemin nerede zayıfladığını teşhis edebilmektir. Yalnızca birinci grubu uygulayan bir okul öğrenciyi daha uzun süre okulda tutar ama neyi bilmediğini öğrenemez. Yalnızca ikinci grubu uygulayan bir okul öğrenciyi sürekli ölçer, sonuç raporlarını biriktirir ve hiçbirini eyleme çeviremez — velilerin “deneme çok yapılıyor ama bir şey değişmiyor” itirazı buradan doğar. Üçüncü grubu tek başına uygulamak ise adressiz çalışmaya, yani ne kadar tekrar edildiğini bilmeden konu tekrarı yapmaya dönüşür.

Üçünün birlikte işlemesi, lise düzeyinde ortaokuldan daha kritiktir çünkü konu hacmi çok daha büyüktür ve dört yıla yayılan kazanımların hepsi mezuniyet döneminde aynı anda sorulur. 9. sınıfta oturmamış bir temel kazanım, 12. sınıfta çözülemeyen bir soru olarak geri gelir. Bu nedenle Yükseköğrenime Hazırlık Programı, hazırlığı mezuniyet yılına ait bir yoğunlaşma olarak değil, lise kademesinin dört yılına dağıtılmış bir düzen olarak kurar. Kurumun kendi ifadesiyle amaç, “gerçek yaşamdan beslenen, anlamlı bilgi ve becerilerin harmanlandığı öğrenme yaşantıları” içinde ilerlemektir. Aynı uygulama setinin ortaokul ölçeğindeki karşılığını LGS hazırlık sistemi sayfasında ele aldık.